Cracovia Kraków

- Zremisowaliśmy bardzo ważny mecz, utrzymaliśmy się w lidze, a przy okazji pomogliśmy Lechowi. Nie mogłem sobie wymarzyć bardziej radosnego wieczoru – mówi dla Terazpasy.pl po meczu Cracovia – Wisła napastnik Cracovii Bartosz Ślusarski .

- Co po tym meczu bardziej Cię cieszy: pewne utrzymanie Cracovii w Ekstraklasie czy prawie pewny tytuł mistrza Polski dla Twojego byłego klubu Lecha Poznań?

- Bardzo zależało nam na tym, aby Cracovia utrzymała się w lidze. Utrzymanie udało się zapewnić w tym meczu. To dla mnie najpiękniejsze chwili od kiedy przyszedłem do Cracovii. Tego meczu chyba nigdy nie zapomnę. Zremisowaliśmy bardzo ważny mecz, utrzymaliśmy się w lidze, a przy okazji pomogliśmy Lechowi. Nie mogłem sobie wymarzyć bardziej radosnego wieczoru.

- Cracovia z Wisłą jak i Lech z Ruchem przegrywały by ostatecznie zakończyć mecze korzystnymi rezultatami…

- W szatni mówiliśmy, że szczęście znowu się do nas uśmiechnęło. Było także wcześniej w tej rundzie gdy zdobywaliśmy zwycięską bramkę w ostatnich minutach czy wtedy, gdy sędzia dyktował dla nas rzut karny. Dzisiaj też szczęście było przy nas.

- Nie był to łatwy mecz. Nie mieliście wielu sytuacji bramkowych…

- Graliśmy z zespołem, który walczy o tytuł mistrza Polski. A my graliśmy o utrzymanie. Widać było różnicę, ale nadrabialiśmy determinacją. Wisła prowadziła grę, ale też nie stwarzała wielu groźnych sytuacji. Dopiero po przerwie mieli sytuację w której Ba trafił w poprzeczkę. Szczęśliwie, bo szczęśliwie, ale udało się nam zremisować.

- Ten mecz rozpoczęliście zupełnie inaczej niż mecz z Polonią Warszawa. Dzisiaj zagraliście „wysoko”, a z Polonią ustawiliście się na własnej połowie i czekaliście na rywala…

- Tak było. Rozmawialiśmy przed meczem i mówiliśmy, że nie możemy wpuścić Wisły na naszą połowę i pole karne bo wcześniej czy później skończy się to utratą bramki. Graliśmy „wyżej” i staraliśmy się utrzymać piłkę jak najdalej od własnej bramki. To nawet nam wychodziło zwłaszcza w pierwszej połowie, bo w drugiej połowie trochę osłabliśmy i Wisła miała już więcej do powiedzenia. Nas w odróżnieniu od Wisły urządzał remis, dlatego to Wisła musiała bardziej dążyć do zdobycia bramki.

- Ostatni mecz sezonu z Piastem w Gliwicach nie będzie miał już większego znaczenia.

- Z Piastem zagramy o zwycięstwo tak jak w każdym innym meczu. Zagramy tak samo jakbyśmy dzisiejszy mecz przegrali.

- W przyszłym sezonie chciałoby się widzieć Cracovię grającą o wyższe cele a nie tylko o utrzymanie.

- Jeszcze chyba za wcześnie aby sięgać myślą tak daleko. Wszystko zależy m.in. od tego w jakim składzie personalnym będzie grać Cracovia, jak będzie przebiegał okres przygotowawczy i tak dalej. Ja jeszcze o tym nie myślę. Teraz cieszę się, że udało nam się utrzymać w Ekstraklasie, że wyleczyłem kontuzję i w końcówce sezonu mogłem pomóc drużynie, bo już się bałem, że skończy się tak jak w poprzednim sezonie…

Komentarze (0)
Kategorie: Cracovia Kraków.

Bełchatowianie nie mieli litości dla swojego byłego trenera Oresta Lenczyka i jego Cracovii i pewnie wygrali z Pasami 3:0. Świetny mecz rozegrał reprezentant Polski Dawid Nowak, który popisał się dwiema bramkami i asystą.

Głównym smaczkiem przyjazdu krakowian na ligowy mecz do Bełchatowa było pojawienie się na ławce trenerskiej Pasów Oresta Lenczyka. Doświadczony szkoleniowiec jeszcze trzy sezony temu triumfował z tym klubem wicemistrzostwo Polski i wypromował wielu znakomitych piłkarzy. Między innymi Radosława Matusiaka – dziś zawodnika Cracovii – którego nie zdecydował się jednak desygnować do gry od pierwszej minuty.

Cracovia rozpoczęła bardzo agresywnie, czym kompletnie gospodarzy zaskoczyła. GKS otrząsnął się dopiero po dwudziestu minutach. Świetnie przed polem karnym zachował się Cetnarski, którego precyzyjne uderzenie nie dało żadnych szans Merdzie. Asystę przy bramce młodzieżowego reprezentanta Polski zaliczył aktywny od pierwszych minut Dawid Nowak.

Strzelec gola zrewanżował się swojemu koledze tuż przed przerwą. Po jego centrze z prawej strony boiska mijając się z piłką błąd popełnił Merda i Nowak uderzeniem głową podwyższył wynik spotkania.

W drugiej części na placu gry pojawił się Matusiak. Były gracz GKS od samego początku przejawiał ogromną ochotę do gry i wielokrotnie zatrudniał Łukasza Sapelę. Kolejnego gola strzelili jednak gospodarze. Po podaniu Janusa świetnie w polu karnym zachował się Nowak, który najpierw wkręcił w ziemię Pawła Sasina, a następnie ze spokojem umieścił piłkę w samym rogu bramki Merdy.

Komentarze (0)
Kategorie: Cracovia Kraków.

- Wszyscy jesteśmy źli. Co może zrobić Filipiak? Zwolnić Lenczyka, ale to nic nie da. Musimy walczyć, a problemy rozwiążą się same – przekonuje Radosław Matusiak, napastnik Cracovii

Szymon Opryszek: Po pięciu porażkach wiosną widmo spadku jest coraz realniejsze?

Radosław Matusiak: – Inne drużyny ciułają punkty, a nas ogarnęła apatia. Nie potrafimy nawet zremisować meczów, w których prowadzimy. Sytuacja zrobiła się bardzo zła, ale jeszcze nie tragiczna. Lada dzień możemy obudzić się na ostatnim miejscu w tabeli. Wówczas może być za późno na wnioski.

W czym tkwi problem?

- Nie potrafimy kreować, gramy długimi piłkami, co nam nie wychodzi, a na boisku króluje chaos. Jedyna bramka, jaką udało nam się zdobyć w ostatnim czasie padła z dobitki po błędzie bramkarza.

Przez ostatnie 180 minut gry Cracovia oddała dwa celne strzały.

- Nie jest to powód do chluby. Brakuje nam sytuacji strzeleckich, gra ofensywna pozostawia wiele do życzenia. Nawet gdybyśmy stwarzali trzy, cztery okazje, to mogłoby się to okazać za mało. Jako napastnik nie mam wielu szans, pozostaje mi tylko przepychanie się z rywalami.

To dla Pana frustrujące?

- Oczywiście. Nie mogę sobie pluć w brodę, że miałem trzy stuprocentowe okazje i je zmarnowałem. Każda kolejna, czasem jedna w meczu może się okazać na wagę złota. Po kontuzji wraca Bartosz Ślusarski i liczę na jego pomoc w ataku.

Jesteście wolni, słabsi w konfrontacji z rywalami. Nie macie siły na walkę?

- Pierwszy mecz z Legią pokazał, że jesteśmy przygotowani do sezonu. Problem dotyczy psychiki, zachowania w sytuacji stresowej. Po kilku nieudanych próbach brakuje spokoju, sięgamy po najprostsze schematy.

Czy to nie jest tak, że trener Orest Lenczyk przyćmił największe osobowości zespołu, a na boisku zaczęło brakować liderów?

- Teoretycznie Cracovia ma takie osoby. Marcin Cabaj, Arkadiusz Baran od wielu lat ciągną zespół. Łatwo wskazać lidera w szatni, trudniej znaleźć go na boisku. Przecież krzyknąć i zachęcić do walki może każdy, problem w tym, czy przyniesie to skutek.

Na treningach Lenczyk krzyczy, że brakuje Wam ikry.

- Trener powtarza też, że nie możemy być chłopcami do bicia. Czasem rzeczywiście jesteśmy bezsilni, najlepiej to widać po stracie bramki. To defekt psychologiczny – staramy się walczyć, ale pod wpływem stresu już nic nam nie wychodzi. To nie jest tak, że ktoś olewa grę. Każdy z nas pracuje na swoje nazwisko.

Liczycie w szatni punkty, które można jeszcze zdobyć?

- Wirtualne sumowanie nic nam nie da. Liczyliśmy na cztery punkty w ostatnich dwóch meczach, na koncie mamy zero. Jest sześciu kandydatów do spadku, dyplomatycznie powiem, że największym ostatnia drużyna w tabeli. Przed nami mecze z sąsiadami w walce o utrzymanie. Musi być dobrze, czarnego scenariusza nie bierzemy pod uwagę.

Była rewolucja w składzie, specjalne odprawy taktyczne, treningi poświęcone koncentracji. Co jeszcze może zrobić Lenczyk?

- Trener zastanawia się, co jest nie tak, próbował zmieniać skład, taktykę – nie zawsze wszystko grało. Dla niego to także frustrujące. Sytuacja każdego z nas podłamuje. Wierzę jednak w Lenczyka, nie z jednej opresji już wychodził. On wie, co z tym fantem zrobić. Gdyby nie wiedział, to podałby się do dymisji.

Prezes klubu Janusz Filipiak stwierdził odważnie, że jest bezsilny.

- Prezesi nie zaglądali do naszej szatni, są zapracowani. Zresztą co Filipiak może zrobić? Nie jest typem prezesa, który przychodzi do szatni ze składem na kartce. Oczywiście może zmienić trenera, ale moim zdaniem to nic nie da. Pewnie dlatego stwierdził, że jest bezsilny.

Komentarze (0)
Kategorie: Cracovia Kraków.

Cracovia jest bliska wygrania wyścigu  po tytuł największego paradoksu polskiej ekstraklasy. “Pasy” mają pieniądze, dobrego trenera i niczego sobie piłkarzy, a grają tak, jakby każdej z tych rzeczy u nich brakowało. I Bóg jeden raczy wiedzieć, dlaczego tak się dzieje.
Drużyna, która dysponuje składem mocniejszym od ponad połowy ligowych rywali (ta teza, wbrew pozorom, nie jest dyskusyjna), ma stabilną sytuację finansową, kadrową, kilka gwiazd i Oresta Lenczyka za sterem, przegrała wiosną pięć z sześciu rozegranych spotkań. Trzy ostatnie w żałosnym stylu. Widmo spadku zajrzało więc krakowianom w oczy i przeraża na równi z ich koszmarną grą.

Pytań o przyczyny kryzysu można zadać setki, ale to zamiast przybliżać nas do właściwej odpowiedzi, jedynie mnoży wątpliwości. Kto jest winien? Może szkoleniowiec źle przygotował zawodników albo nie ma pomysłu na ten zespół? Może piłkarze grają przeciwko niemu? Może w szatni jest fatalna atmosfera? Może tak, a może nie… Odnosi się wręcz wrażenie, że odpowiedzi nie znają nawet w klubie.

- Mam pełne zaufanie do trenera – złożył właśnie ważną deklarację prezes Cracovii Janusz Filipiak. Nietrudno go zrozumieć, bo ma w tej chwili bardzo ograniczone pole manewru. Zmiana trenera byłaby krokiem bardzo ryzykownym (wymyślenie dobrego kandydata to nie bułka z masłem), a jednocześnie jedną z największych porażek szefa “Pasów”, który w sierpniu ubiegłego roku uwierzył, że Lenczyk pomoże mu przemienić Cracovię w mocny, walczący o mistrzostwo klub.

Filipiak przez ostatnie lata dowolnie żonglował modelami kierowania piłkarskim zespołem. W krótkim czasie przetestował ich wiele. Był etap zatrudniania doświadczonych zawodników (m.in. Kazimierza Węgrzyna, Witolda Wawrzyczka, Jacka Wiśniewskiego), który z czasem wyewoluował w produkcję piłkarzy netto – jak nazywano politykę stawiania na młodzież – porzuconą w końcu na rzecz dużych gotówkowych transferów. W tym chaosie nie było metody, choć Filipiak – oddajmy mu sprawiedliwość – nie działał w oderwaniu od sugestii zatrudnianych przez siebie szkoleniowców.

Bilans tych prób od dawna jest niezmienny i dziwaczny. Wychodzi z niego, że krakowska drużyna najlepiej rozwijała się i najładniej dla oka grała tuż po awansie do ekstraklasy (sezon 2004/2005), choć była złożona głównie z niedoświadczonych zawodników (wspartych Węgrzynem i Marcinem Bojarskim), którzy wcześniej występowali w III i IV lidze. Ślad po tamtej ekipie jest dziś ledwie widoczny (zostali jedynie Arkadiusz Baran i Marcin Cabaj), a choć dziś Cracovia zatrudnia gwiazdy pokroju Bartosza Ślusarskiego, Radosława Matusiaka oraz Michała Golińskiego, to jej gra, wyniki i perspektywy wyglądają zdecydowanie gorzej.

Dwóch ostatnich zawodników zatrudniono na wniosek Lenczyka. Do zespołu – jak na razie – wnieśli niewiele, jeśli nie liczyć zwycięskiej bramki Golińskiego w derbach. Innemu szkoleniowcowi Filipiak już wystawiłby i za takie transfery, i za ostatnie rezultaty rachunek. Jednak uznanie, że zatrudnienie Lenczyka to błąd, byłoby dla prezesa “Pasów” trudne do przełknięcia. Nie tylko jemu przecież wydawało się, że podpisanie kontraktu z charyzmatycznym szkoleniowcem to strzał w dziesiątkę. Stanowczy, wygadany, dystansujący się od futbolowego środowiska trener z marszu zrobił na pracodawcy świetne wrażenie.

Dziś Filipiak ma prawo być zdezorientowany. Uzbroił się w doradcę, którym został Tomasz Rząsa, ma fachowca pokroju Lenczyka, zainwestował w znanych zawodników, a wyniki i gra są gorsze niż kiedykolwiek wcześniej. Mętlik potęgują wypowiedzi trenera, który twierdzi, że drużyna prezentuje się słabiej, bo za kartki pauzuje 19-letni Mateusz Klich, czyli jedyny udany egzemplarz z produkcji netto.
Czy aby jednak naprawdę chodzi tylko o brak o nastoletniego pomocnika, który poza jednym spotkaniem – z Koroną – niczym szczególnym się wiosną nie wyróżniał? Chyba nie.
Zatem o co chodzi? Tego, jako się rzekło, chyba nie wie nikt. Dlatego może dobrze, że przy poszukiwaniu odpowiedzi nadal będzie się męczył Lenczyk.

Komentarze (0)
Kategorie: Cracovia Kraków.